Bunalır insan bazen; dört duvar arasında sıkışıp kalmış gibi hisseder kendini. Saate bakarsın, zaman geçmez bir türlü. İşte tam böyle anlarda iki çift laf edecek, derdini tasasını paylaşacak bir nefes arar gözler. O boşlukta insanı ayakta tutan şey samimi bir sohbet olur çoğu zaman. Süslü püslü laflara gerek yoktur; olduğun gibi gelmen yeter. Kimse kim olduğunu, ne olduğunu sorgulamaz; muhabbetine bakar sadece.
Farkı Hissettiren Samimiyet
İnternetin içinde amaçsızca dolaşır dururuz çoğu zaman. Kafa dengi birine rastlamak kolay değildir; ortamlar birbirinin aynısı gelir insana. Ama bazı yerlerde hava biraz daha başkadır. Samimiyet vardır her şeyden önce. Yapmacık tavırlar tutunamaz, kasıntı sohbetler barınamaz. İçinden geleni yazarsın, eteğindeki taşları dökersin birer birer. Kimse yargılamaz seni; dinler, anlar, bazen hüznüne bazen sevincine ortak olur.
İster yatağında uzanmışken telefondan gir, ister bilgisayar başında çayını yudumlarken… Kullanımı kolaydır, kafanı yoran detaylar yoktur. Maksat muhabbet olsun; gerisi zaten teferruattır. Yazılar akar gider ekranda, biri ansızın selam verir, ortam bir anda ısınır. Yalnızlık hissi yavaş yavaş kaybolur, eski karamsarlıklar geride kalır.
Neden Sana İyi Gelebilir?
Sohbete dalınca zamanın nasıl geçtiğini anlamaz insan. Bir bakmışsın gece bitmiş, sabah olmuş; güneş usulca doğuyordur. Bazen sebepsizce gülümsersin ekrana bakarken. Aranan şey tam da budur aslında: kuru kuruya yazışmak değil, görünmez bağlar kurabilmek. Mesafeler anlamsızlaşır, şehirler, ülkeler ortadan kalkar. Karşındaki kişi yanı başındaymış gibi gelir.
Denemekten zarar gelmez; ne kaybedersin ki? Belki aradığın sıkı bir dost, belki de hayatına dokunacak biri çıkar karşına. Kendine bir takma isim seç, ruhunu yansıtsın yeter. Sonra bırak zaman aksın gitsin. Bu sohbetlerde herkes için bir yer vardır. Geç kalma, zincirlerini biraz gevşet ve adım at. Kim bilir, belki de en keyifli hikâyen burada başlar.
İlk yorum yazan siz olun.